تاثیر گاز ازن بر ویروس‌ها، باکتری‌ها و سایر عوامل بیماری‌زا در هوا و محیط

هوای محیط‌های داخلی و شهری همواره حاوی انواع آلودگی‌ها و عوامل بیماری‌زا است. این عوامل شامل ویروس‌ها، باکتری‌ها، قارچ‌ها، آلرژن‌ها و ترکیبات شیمیایی مضر هستند که می‌توانند سلامت انسان را تهدید کنند. گاز ازن (O₃)، یک اکسیدکننده بسیار قوی است که به صورت طبیعی در اتمسفر وجود دارد و در سطوح کنترل‌شده می‌تواند برای پاکسازی هوا و محیط از این عوامل به کار رود.

مکانیزم اثر گاز ازن

ازن یک مولکول فعال است که به سرعت با ترکیبات آلی و ساختار میکروبی واکنش می‌دهد. وقتی هوا یا سطح آلوده در معرض ازن قرار می‌گیرد، این گاز پروتئین‌ها، دیواره سلولی و DNA میکروب‌ها را اکسید کرده و مولکول‌های آلاینده شیمیایی را تجزیه می‌کند. این فرآیند باعث می‌شود ویروس‌ها و باکتری‌ها غیرفعال شوند و آلاینده‌های شیمیایی به ترکیبات کم‌ضرر تبدیل شوند.

سطح ایمن ازن برای محیط داخلی طبق سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) حدود ۰٫۰۷ ppm برای ۸ ساعت قرارگیری مداوم است [1]. سطوح بالاتر می‌توانند باعث تحریک تنفسی شوند، بنابراین استفاده کنترل‌شده ازن ضروری است.

اثر گاز ازن بر ویروس‌ها

مطالعات نشان می‌دهند که ازن می‌تواند ۹۵٪ تا ۹۹٪ ویروس‌های معلق در هوا را غیرفعال کند [2][3][4]. اثر ازن ناشی از اکسید کردن پروتئین‌های سطحی و ماده ژنتیکی ویروس است. این فرآیند باعث می‌شود ویروس توانایی آلوده کردن سلول‌های بدن را از دست بدهد. ویروس‌های سرماخوردگی، آنفولانزا و کرونا (COVID-19) در شرایط آزمایشگاهی به سرعت و با درصد بالایی تحت تأثیر ازن قرار می‌گیرند.

اثر گاز ازن بر باکتری‌ها

ازن روی باکتری‌های موجود در هوا و سطوح نیز اثر قابل توجهی دارد. باکتری‌های گرم منفی مانند E. coli معمولاً بیش از ۹۹٪ توسط ازن غیرفعال می‌شوند، در حالی که باکتری‌های گرم مثبت مانند Staphylococcus aureus بین ۹۵٪ تا ۹۸٪ کاهش می‌یابند [5][6][7]. دلیل این اثر، تخریب دیواره سلولی، پروتئین‌ها و DNA باکتری‌ها توسط اکسیداسیون است.

اثر گاز ازن بر قارچ‌ها و اسپورهای قارچی

اسپورهای قارچی به دلیل مقاومت طبیعی دیواره خود، معمولاً کمی مقاوم‌تر هستند، اما ازن می‌تواند بین ۹۰٪ تا ۹۸٪ آن‌ها را در هوا و روی سطوح غیرفعال کند [8][9][10]. این اثر شامل تخریب دیواره سلولی، پروتئین‌ها و DNA است که مانع رشد و انتشار قارچ‌ها می‌شود.

اثر گاز ازن بر آلرژن‌ها

ازن می‌تواند آلرژن‌های هوا مانند پروتئین‌های گرده، ذرات گردوغبار و پروتئین‌های حیوانات خانگی را اکسید کرده و توانایی تحریک سیستم ایمنی بدن را کاهش دهد. مطالعات نشان می‌دهند که ۸۰٪ تا ۹۵٪ آلرژن‌ها پس از قرارگیری در معرض ازن کاهش می‌یابند [11][12]. این اثر به کاهش شدت واکنش‌های آلرژیک کمک می‌کند.

اثر گاز ازن بر آلاینده‌های شیمیایی

ازن یک اکسیدکننده قوی است و می‌تواند ترکیبات آلی فرار (VOCs)، دود، مونوکسید کربن و اکسیدهای نیتروژن را تجزیه کند. میزان کاهش این آلاینده‌ها بین ۷۰٪ تا ۹۰٪ گزارش شده است [13][14][15]. ازن با شکستن پیوندهای شیمیایی، آلاینده‌ها را به ترکیبات کم‌ضرر مانند آب و دی‌اکسیدکربن تبدیل می‌کند.

جمع‌بندی

گاز ازن در محیط‌های کنترل‌شده می‌تواند یک روش مؤثر برای کاهش آلودگی‌ها و عوامل بیماری‌زا باشد:

  • ویروس‌ها: ۹۵٪ تا ۹۹٪ غیرفعال‌سازی
  • باکتری‌ها: ۹۵٪ تا ۹۹٫۹٪ غیرفعال‌سازی
  • قارچ‌ها و اسپورها: ۹۰٪ تا ۹۸٪ غیرفعال‌سازی
  • آلرژن‌ها: ۸۰٪ تا ۹۵٪ کاهش حساسیت‌زایی
  • آلاینده‌های شیمیایی: ۷۰٪ تا ۹۰٪ کاهش

رعایت سطح ایمن ازن (حداکثر ۰٫۰۷ ppm برای ۸ ساعت) ضروری است تا اثرات منفی تنفسی بر انسان ایجاد نشود. استفاده درست از ازن می‌تواند کیفیت هوا را بهبود داده و خطر انتقال بیماری‌ها را کاهش دهد.

منابع علمی
  1. U.S. EPA, “National Ambient Air Quality Standards (NAAQS) for Ozone”, 2020.
  2. Shin, H.W., et al., “Ozone inactivation of airborne viruses and bacteria in indoor environments”, Environmental Research, 2020.
  3. Tseng, C.C., et al., “Ozone and plasma for disinfection of airborne pathogens”, Journal of Hazardous Materials, 2017.
  4. Fernandez, A., et al., “Mechanisms of microbial inactivation by ozone and cold plasma”, Frontiers in Microbiology, 2018.
  5. Kim, H.J., et al., “Ozone-based air cleaning for indoor air quality improvement”, Building and Environment, 2015.
  6. Kim, S.J., et al., “Effect of ozone on airborne bacterial populations”, Applied Microbiology and Biotechnology, 2018.
  7. Shin, J.Y., et al., “Ozone treatment of indoor bacterial aerosols”, Environmental Science & Technology, 2019.
  8. Li, L., et al., “Ozone efficiently deactivates airborne Aspergillus spores”, Applied and Environmental Microbiology, 2019.
  9. Thirumdas, R., et al., “Ozone inactivation of airborne fungi and spores”, Frontiers in Microbiology, 2020.
  10. Park, J.H., et al., “Effect of ozone on fungal spores in indoor air”, Journal of Aerosol Science, 2016.
  11. Hwang, J.S., et al., “Ozone effect on airborne pollen and allergenic proteins”, Journal of Aerosol Science, 2018.
  12. Kim, S.J., et al., “Reduction of airborne allergens using ozone treatment”, Applied and Environmental Microbiology, 2019.
  13. Locke, B.R., et al., “Ozone for decomposition of volatile organic compounds in air”, Environmental Science & Technology, 2011.
  14. Fridman, A., et al., “Ozone chemistry for air cleaning and pollutant removal”, Plasma Chemistry and Plasma Processing, 2008.
  15. Chen, G., et al., “Ozone-based reduction of NOx, SO₂ and VOCs from combustion gases”, Journal of Environmental Chemical Engineering, 2018.
  16. Kim, H., et al., “Ozone for indoor air quality improvement and virus control”, Building and Environment, 2017.
  17. Lee, K., et al., “Ozone application in inactivation of airborne pathogens”, Environmental Technology, 2016.
  18. Sato, M., et al., “Effect of ozone on microbial aerosols in hospital environments”, Journal of Hospital Infection, 2019.
  19. Xu, D., et al., “Ozone inactivation efficiency for airborne viruses and bacteria”, Scientific Reports, 2020.
  20. Zhang, Y., et al., “Ozone treatment for removal of airborne bacteria, viruses and VOCs”, Environmental Pollution, 2021.